04-11-05

 novemberverdriet

dag broer
glimlachte ik speels
en streek even langs je
vlasblonde haar en het dons
op je scherpe kin

dag wederhelft
grimaste ik schamper
en streelde even je
zwarte haren waar het grijs
zich in ontspon

Zij aan zij versteend
staarden jullie me aan
met een bodemloze blik
zonder antwoord te geven

en mijn woorden verdwaalden
in het gefluister van de wind
met het herfstkleurenpallet
als levendige toeschouwer

21:48 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Nagel op de kop ,Ja..... weer één van je gedichten, die je met je neus op te feiten drukt, maar zeer goed verwoord. blijven volhouden, Marlis, weet maar dat ik ontzettend fier op je ben, je weet van wie dit geschreven is he?

Gepost door: nelly | 04-11-05

De commentaren zijn gesloten.