05-11-05

Impressionisme

Elke dag
glimlach ik
een knikje
een handdruk
groet ik dag
of zeg ik nacht

Ik verdrink in de anonimiteit
van een grijze mensenmassa
die me opslorpt als een kleurloze kameleon

De bonte mengeling
die rood, geel of blauw uitademt
laat ik niet schilderen
op een zijden doek
of ontrafelen als een code
-breekbaar-

Een wereld kent
de oppervlakte
-niet de diepte-
zoals iedereen pi kent
maar niet phi

09:15 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.