06-11-05

 Ochtendlicht

De stralende ochtendzon
kriebelt me speels wakker
en ik ontwaak glimlachend
in jouw beschermende armen
ik voel je hard verlangen
en je vingers strelen zachtjes
over mijn tintelende lichaam
dat om beminnen schreeuwt

Mijn honing toont jouw bij de weg
en we verstrengelen tot één
passioneel en onontwarbaar
en stillen onze leeuwehonger
tot de storm met een zucht luwt
en jouw schorre tenorstem
goeiemorgen fluistert

Ik nestel me als een poes
tegen jouw bezwete torso
en zwijg een spinnende stilte
terwijl ik zachtjes meedein
op jouw verzwakkend ritme

11:04 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Hé Marlis, eerst en vooral: welkom in blogland en bedankt voor je bezoekje op mijn blog!
Wat een prachtige gedichten lees ik hier zeg! Schrijf je die zelf? Echt héél erg mooi!
Ik kom hier zeker nog lezen!
Nog een fijne zondag!
Groetjes van Fleur

Gepost door: Fleur | 06-11-05

ja, hoor ik schrijf ze allemaal zelf:-) bedankt voor je lieve reactie!Ook een fijne zondag voor jou!

Gepost door: marlis | 06-11-05

De commentaren zijn gesloten.