07-11-05

 Ken je ook een sterretje?

Lientje staarde uit het raam. Ze volgde zachtjes de regendruppels die tegen het venster tikten. Haar ogen waren niet blij. Net zoals de druppels vloeiden haar tranen naar beneden. Ze was boos. Zoals elke avond zat ze te wachten op haar sterretje. Op dat sterretje woonde haar papa. Twee jaar geleden had een meneer, die mama God noemde, haar papa meegenomen naar de hemel. Hij had papa een nieuw huisje gegeven. Soms, als de hemel helder was, zag ze het huisje. Het was de helderste ster die aan de hemel schitterde. Dan zwaaide Lientje en vertelde ze haar belevenissen van die dag.
Mama had haar verteld dat papa op aarde een gevangenisbewaker was. Een hele sterke man die ervoor zorgde dat de slechte mensen weer braaf werden. God was al heel lang op zoek geweest naar een man die ervoor kon zorgen dat als mensen stout waren in de hemel, terug braaf werden. Het moest een man zijn die heel goed kon praten met mensen en hij moest ook héél sterk zijn zodat al die grote mensen toch een beetje bang werden en niet meer stout durfden zijn. Lientje wist dat papa goed kon vertellen en dat hij sterk was.
En omdat God in de hemel niemand kon vinden, had hij haar papa gekozen. Die mocht nu in het mooiste huisje wonen, zodat Lientje s'avonds het huisje vanuit haar eigen kamer kon zien. Soms vroeg ze zich wel eens af of haar papa nu ook nog lekkere pasta kon eten. Hij vond de pasta van mama de lekkerste pasta die er bestond. Hij at wel altijd twee torenhoge borden leeg. Of dat hij ook nog eens een koekje kon eten. Hij vroeg vroeger soms een stukje van haar lekkerste Samsonkoeken en nu voelde ze zich wel eens verdrietig omdat ze hem toen telkens maar een héél klein stukje gaf.
Mama had haar verteld dat er in de hemel misschien ook wel wereldwinkels waren en dat papa dan af en toe ook kon proeven van al dat lekkers. Maar waarschijnlijk zou hij nu elke dag lekkere rijstpap eten met gouden lepeltjes en misschien wel veel bruine suiker erop.Hij kon haar ook volgen vanuit zijn huisje. Zo wist hij dat Lientje een goed rapport had, dat ze af en toe ging dansen. Mama zei haar ook dat hij wist dat ze mama zo gelukkig maakte door altijd braaf te zijn en door af en toe eens mee te helpen met de afwas. En hij wist ook...dat ze nu de spruitjes, die ze helemaal niet lekker vond, helemaal in haar kleine mondje stopte. Dat de sol, die ze nu al op haar viool kon spelen, net zoals de Spaanse zon, ook tot aan de sterretjes te horen was. En dat de tekeningen die ze naar de hemel stuurde, nu ook wel boven zijn wolkenbedje zou hangen.
Ook als ze op vakantie was, reisde hij met haar mee. Ze was zo blij geweest, deze zomer, want in Spanje had het geen enkele keer geregend. Daarom had ze elke avond naar papa kunnen zwaaien. Ze had hem verteld dat ze nu ook had leren zwemmen. De vriend van mama had het haar geleerd. Zo fier als een gieter was ze met mama naar het zwembad gegaan toen het al donker was. Papa was daar ook en samen met mama had ze twee rondjes gemaakt in het water. Het was net of het huisje van papa nog harder blonk dan daarvoor. Mama had haar verteld dat hij nu wel heel fier op haar zou zijn.
Maar nu was Lientje boos. Ze wou vanavond iets aan papa vertellen. Maar de wolken hadden een gordijn getrokken voor zijn huisje. En het was wel heel belangrijk. Voor haar en voor haar mama. Ze was bang dat hij misschien wel boos was om wat ze wou vertellen. Maar mama had gezegd dat papa ook gelukkig zou zijn want zoals hij voor de stoute meneren zorgde, zou er nu ook een meneer voor haar zorgen. Hij was een hele lieve man die allemaal leuke dingen met haar deed, zoals echte papa's ook doen. Mama had haar verteld dat ze papa nooit zou vergeten maar dat ze daarom ook nog andere mensen graag kon zien.
Toen het bedtijd was en ze naar boven keek, maakte haar hart een luchtsprongetje en ze liep terug naar het venster. Haar papa was er. Hij kwam piepen vanachter een donkere wolk. Mama maakte het venster open zodat Lientje het goede nieuws kon roepen: "Papa, Mama heeft een vake gevonden. Jij mag in mijn hartje wonen, ik zal eten voor twee en een extra trui aandoen, zo ben je voor altijd bij mij en vergeet ik je nooit!"

11:42 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Thx! Hartelijk dank voor je lovende woorden over mijn gedichtenbundel! Nog een fijne avond!

Gepost door: Fleur | 07-11-05

sterretjes heel mooi en ontroerend geschreven, eindelijk weer een beetje zon in jullie leven, soms denken we wel aan jullie, groetjes Agnes

Gepost door: Agnes | 09-11-05

De commentaren zijn gesloten.