09-11-05

Lotsbestemming

Het leven is aan de durvers
riep je me smalend toe
en je sprong in de diepte
klapwiekend als doornvogel

Ik zag hoe je te pletter viel
op je zelf geslepen messen
en draaide me grijnzend om

Ik liep vrijheid tegemoet
en ik had er niet eens
moeten voor vechten

Je tartte het lot
en de afgrond won

07:59 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

mooi gedicht 'klapwiekend als een doornvogel'
Misschien zou je eerder kunnen schrijven 'kortgewiekt een doornvogel'
Dan is het evident dat het neerstorten overmijdelijk is, en dat verklaart dan ook tevens het lot.

je tartte de afgrond
en het lot overwon

(het lot zegt op zich niet zoveel, want trouwens leg me dat eens uit?)

groetjes van Verdano

Gepost door: Verdano | 09-11-05

Bedankt voor je reaktie, Verdano Sommige mensen denken dat het leven al voorgeprogrammeerd is door een hogere macht en beschouwen sommige facetten als "het lot".
Na bepaalde gebeurtenissen in je leven kan je even tilt slaan of je kan ook verwerken door allerhande, soms buitenissige dingen beginnen te doen, dus je lot tarten. Als je de kansberekening maakt op een volgend drama , dan is die uitermate klein maar ze is wel reëel.
Eigenlijk was het zoiets dat ik in een gedicht wou verwerken.

Gepost door: marlis | 09-11-05

De commentaren zijn gesloten.