28-11-05

Gekkebekkentrekje

De ochtend groet het spiegelbeeld
en glimlacht groen naar het blaadje
waarvan de versheidsdatum de grens
langzaam lijkt te overschrijden

het lacht terug en witte krijtstreepjes
trekken fijne plooitjes in jonge nerven
terwijl schuimende bellen en een spons
een zinderende nacht in herinnering vegen
over kuiltjes in geultjes van waterstromen

Een likje verf verdoezelt grijze plekjes
en wolkend poeder muffe scheurtjes
kleur bezingt fleur en schimmelglans
vervaagt treuzelend tot levend flora

Ik spiegel mijn beeld en glimlach
goedkeurend met een knipoog
voor ik de deur dichtgooi
en de dag inwervel

14:24 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Behind blue eyes

Ik laat me drijven op tonen
van melancholie en kolère
en zeur Limp Bizkit mee

Mijn dromen zijn niet zo leeg
als mijn geweten lijkt te zijn
en achter blauwe ogen
schuilt duister een diepte
waar acuut zuurstofgebrek
hersencellen beheert

Ik wil wolkjes ademen
en vrolijk belletjes blazen
maar mis soms de fles
of is dat chronisch?

Neen!

Oké, ik zit uren alleen
enkel alleen te wezen
maar bouw ijverig een brug
virtueel naar de overkant
en ik inhaleer zijn letters
tot woorden in mijn hoofd
dat lichtjes lichter wordt

14:19 Gepost door marlis in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verdriet, eenzaamheid, rouw |  Facebook |

23-11-05

 Kinderangsten

In jouw donkerbruine reeënogen
borrelt een irreeële angst
geboren door jouw fantasieën
jouw -mijn- kleine meisjeshart

Kom eens in mijn armen
en kijk eens diep in mijn ogen
Zie je mijn bodemloos vertrouwen
Zie je mijn feeërieke toverkracht

Ik zal jouw toverkollen
griezelbeesten en konijnen
jouw lepra en jouw trollen
geduldig doen verdwijnen

Geen mens zal jou raken
Geen dier zal jou stelen
want wie aan jou raakt
wordt door mij gekraakt

20:34 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Lieve kleine schatermeid

Er stroomt een waterval
van klaterende klanken
uit jouw snoepend roze
mondje dat zonder punten
of komma's praat

en soms bulderen je woorden
met duizend uitroeptekens
snerpend door kleren heen
en bliksemen je kogels
de sterren uit de hemel leeg

maar als de storm gaat liggen
en je gevoelig lieve dingen fluistert
met dauwdruppels in je reeënogen
kriebelende vlinders in mijn hals
ontsnapt vederlicht een zucht

11:40 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

22-11-05

 Voorstelling "jonge dood"

Het doek is gevallen
en applaus verstomd
-sterk optreden-

de spotlights doven
de zaal is leeggelopen
en het zwarte gat lonkt

-stilte-

plaatselijke pers toont belangstelling
tongen rollen in bewegende voiles
en het vergeethoekje ontspoort

de actrice vormt het straatbeeld
en geeft voer tot lezen
achter de schermen
is ze zichzelf

21:13 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Tegeltje

Als je dromen geeuwen
en je hart lusteloos dommelt
ga dan even voor luiheid spelen
tot je vanzelf weer wakker wordt

12:52 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

21-11-05

Ereschavot

Ik hou niet zo van schavotten
ooit was ik derde en later
eerste in de eregalerij

mensen kwamen handjesschudden
en zwaaiden met plastieken bloemen
soms kreeg ik een schouderklopje of
een -blijf van me af- kneepje in mijn wang

Ik moest doorgaan
glimlachen knikken
en de schaapjes tellen

het duurde uren
voor ze op het droge werden gebracht

toen weerklonk een eresalvo
explosie van een tranendal
het doek was gevallen
en ik mocht voorgaan

13:23 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Nevelig

Mijn gedachten wentelen in smog
en kringelende sigarettenrook
wanneer de mist blijft hangen
en alles rondom ver weg lijkt

vol verwachting breekt
de zon met de glimlach
de nevel en wordt tastbaar

08:08 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-11-05

Afscheid zonder woorden

Een requiem van Mozart
en kloppen van één hart
vullen eng lege ruimte

in een glazen kooi
ligt waarheid zonder leugen
roet in je haren en op je wangen
tenger lichaam vreemd gekraakt

een stille glimlach
zweeft om blauwe lippen
en een gebalsemd parfum
van verwelkte bloemen
kruipt in poriën

een rilling ook

muziek dooft
twijfel en een ogenblik

jouw verhaal eindigt hier

19:15 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Snapshot

Nestel je in mijn plooien
op een bed vol rozen
lepel me warm
in zijdeglans

film het moment in sepia
accentueer vorm in kleur
stel niet scherp of strijk niet glad

en bewaar het negatief
ik wil niet vergeeld ontwaken

19:09 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Goochelaar

Gaan papa en vake vechten
lachte je met bambi-ogen
en een vraagteken
om je chocoladen mond

Jezus kwam toch ook terug
en papa dan?

Ach malle meid van me
kom hier en pak me vast
papa kon niet toveren
Jezus kon dat wel

10:25 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

19-11-05

 Verloren voorwerpen

Soms vraag ik me af
wat een geest bedenkt
de ultieme milliseconde
die hij als mens beleeft

Pakt hij dan zijn koffers
of grijpt hij net het laken
uit angst leven los te laten?

Denkt hij dan aan zichzelf
of aan de mensen rondom?

Zie je dan het licht
of gewoon duisternis?

Soms vraag ik me af
waar jij aan dacht
toen je je bagage
als erfenis liet

22:53 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

 Herboren

Ooit wou ik Agatha zijn
wijsheid in bruikleen
boeiend als Miss Marple
en pen scherp op de snee

maar ik had geen bagage
en geen achtergrond mee
tot de aarde begon te beven
en de wereld even tolde

Nu dender ik op de Orient
met vallende sterren
en dromen mee

11:45 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

18-11-05

 Speling van het lot

Langs de zin van het leven
en doorwinterde clichés
zwerven mijn gedachten
tollend dolgedraaid

ik ben niet de regel
maar de uitzondering
en als je die kans
op papier berekent
won ik theorethisch
zelfs zonder reserve
het (on)geluksgetal

23:38 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-11-05

Eufemisme

Op een dag in november
kwam je Maarten tegen
en je gaf hem je pijp

"Ik ben gestopt met roken"
vertelde je hem trots
en je blies opgelucht
je laatste adem uit

08:05 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

15-11-05

Schrikbarend

Angst ken ik persoonlijk
mijn naam is niet haas
en toch staat hij daar
elke morgen zelfde uur
met een glimlach
goeiemorgen te lispelen

Er valt niet mee te leven
en virtueel onschendbaar
slaat hij mij meermaals
volhardend onverwachts
pal in mijn gezicht

maar hij speelt een grote rol
en ik verlang naar de scène
waarin hij nietsvermoedend
van zijn grote voetstuk valt

22:57 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Huwelijksverjaardag

We zouden de elfde vieren
maar stopten met tellen
bij het geluksgetal zeven
en kregen op die dag
een dode cadeau

Wat later gaf ook jij je zegen
en de pijp aan maarten

we kwamen in elk geval
onze huwelijksgeloften na
in goede en in kwade dagen
tot de dood ons scheidde

09:55 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

 Puzzelstukje

Een kleine knuist en een grote vuist
verbinden een puzzel van vijfduizend min één deeltjes
tot een harmonie van emotionele verbondenheid
waarin zelfs valse noten als muziek klinken

Het ontbrekend stukje is opgegaan
in rook en biologisch afbreekbaar
maar zelfs zonder is het beeld
een afgewerkt plaatje waar woorden
niet nodig zijn en mimiek een klankbord is

09:46 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-11-05

Herinneringen

Ik wou dat ik de jouwe had
en ze kon schilderen in oliepastels
van zachtroze tot passioneel rood
of ze kon beeldhouwen in speksteen
uitbundig expressief

Ik ben creatief met de mijne
die in sober zwart verzinken
en een steen grijs ingetogen
vormeloos in stukken gekapt

20:06 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

11-11-05

Eeuwig inslapen

Roos
witte bloem
teken van liefde
neerleggen als eeuwig afscheid
Dood

Begrafenis
afscheid nemen
van gelukkig leven
komt eigenlijk altijd ongelegen
Einde

23:34 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Décolleté

In speelse woorden ont(k)leed
ik een stukje van mezelf

Een bestudeerde striptease
toont geen naakte waarheid
maar laat de verbeelding
als verleiding spreken

Ik toon je de welving
van een bedeesde décolleté
maar niet mijn kanten broderie

00:17 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-11-05

Vaderland

Soms gaan mensen nietsvermoedend slapen
onwetend dat morgen morgen niet is
dat inslapen 's avonds voor eeuwig is
en dat hun recentst genomen foto
zal schitteren als een beminnelijke ster

Twee huppelkinderen vielen even stil
toen dit verhaal zomaar hun droomleven
durfde binnenstormen en de wereld
holderdebolder op zijn hoofd ging staan

in hun rijke fantasie is de hemel nu
geen absoluut abstract gegeven meer
voor hen is de melkweg een vaderland
en spreken zij enkel nog hun moedertaal

10:16 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-11-05

Bokkig

Ik ben een zwart schaap
en loop tegen de kudde in
om me wit te wassen

Ik absorbeer enkel
en vervaag wat tot grijs
en er is nog altijd de stempel
die op mijn hoofd gebrandmerkt staat

Wat me rest
is het opboksen tegen de menigte
en me niet laten behandelen als geit

20:04 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Lotsbestemming

Het leven is aan de durvers
riep je me smalend toe
en je sprong in de diepte
klapwiekend als doornvogel

Ik zag hoe je te pletter viel
op je zelf geslepen messen
en draaide me grijnzend om

Ik liep vrijheid tegemoet
en ik had er niet eens
moeten voor vechten

Je tartte het lot
en de afgrond won

07:59 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

08-11-05

Nieuwsflash

Als er al een schaal bestaat
die de kracht van drama meet
dan heeft "Katrina"
met windkracht twaalf
lelijk vlammend huis gehouden

Er is veel schade aangericht
zodat ik nu met de brokstukken
en de ruïne in mijn klamme handen
wezenloos de schade sta te wegen

Ik maak de balans op
en laat me verzekeren
dat er geen tsunami
komt aangestormd

Met die wetenschap in mijn lijf
trek ik straks een houten huis op
en laat angst geen leidraad zijn

20:55 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Even in eenzaamheid geborgen






Het beeldje werd gecreëerd door Car











Alleen met mijn verdriet en mezelf
kruip ik in een beschermende holte
en sla mijn armen om me heen
op zoek naar een baarmoeder
die me tot troostend deinen brengt

Ik laat de wereld even zwaar
op mijn tengere schouders rusten
en voel me innerlijk schreeuwen
Ik verlies verdomme het gevecht
tegen de opborrelende tranen
en laat ze oeverloos stromen

gewoon mezelf en ik
en het putje in mijn dijen
tegen de radiator gekneld
om toch die warmte te voelen

(ach, who cares?)

16:45 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Stof tot nadenken

Ik minnestreel je woorden
en nestel ze scharlaken
in glanzende organza

en ik strijk over je zinnen
geaquarelleerd rozerood
met fluwelen lippen
zijden plooitjes glad

08:05 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-11-05

 Ja, ik wil

Ik wil dat je me leest

als swahili of als braille
maar niet als esperanto
als je eerste liefdesbrief
maar niet als publiciteit
als je dierbare muze
maar niet als je stilleven

Ik lees je

als was je mijn synthese
maar geen summier detail
als polyglot in vijf talen
maar niet als analfabeet

...zoz...

Ja, ik wil!

20:20 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Lecturama

Jouw ogen blokletterden
op een schreeuwerige cover
van dag allemaal
"Katrina verwoestte een leven"

Ik liet je links liggen en zwierf
langs de kleine lettertjes
van de koopjeskrant
en verslond de advertenties

Ik vond asap wat ik zocht
je stond in de aanbieding
onder de rubriek veilingen
"hart wordt verpand"

20:17 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

 Ken je ook een sterretje?

Lientje staarde uit het raam. Ze volgde zachtjes de regendruppels die tegen het venster tikten. Haar ogen waren niet blij. Net zoals de druppels vloeiden haar tranen naar beneden. Ze was boos. Zoals elke avond zat ze te wachten op haar sterretje. Op dat sterretje woonde haar papa. Twee jaar geleden had een meneer, die mama God noemde, haar papa meegenomen naar de hemel. Hij had papa een nieuw huisje gegeven. Soms, als de hemel helder was, zag ze het huisje. Het was de helderste ster die aan de hemel schitterde. Dan zwaaide Lientje en vertelde ze haar belevenissen van die dag.
Mama had haar verteld dat papa op aarde een gevangenisbewaker was. Een hele sterke man die ervoor zorgde dat de slechte mensen weer braaf werden. God was al heel lang op zoek geweest naar een man die ervoor kon zorgen dat als mensen stout waren in de hemel, terug braaf werden. Het moest een man zijn die heel goed kon praten met mensen en hij moest ook héél sterk zijn zodat al die grote mensen toch een beetje bang werden en niet meer stout durfden zijn. Lientje wist dat papa goed kon vertellen en dat hij sterk was.
En omdat God in de hemel niemand kon vinden, had hij haar papa gekozen. Die mocht nu in het mooiste huisje wonen, zodat Lientje s'avonds het huisje vanuit haar eigen kamer kon zien. Soms vroeg ze zich wel eens af of haar papa nu ook nog lekkere pasta kon eten. Hij vond de pasta van mama de lekkerste pasta die er bestond. Hij at wel altijd twee torenhoge borden leeg. Of dat hij ook nog eens een koekje kon eten. Hij vroeg vroeger soms een stukje van haar lekkerste Samsonkoeken en nu voelde ze zich wel eens verdrietig omdat ze hem toen telkens maar een héél klein stukje gaf.
Mama had haar verteld dat er in de hemel misschien ook wel wereldwinkels waren en dat papa dan af en toe ook kon proeven van al dat lekkers. Maar waarschijnlijk zou hij nu elke dag lekkere rijstpap eten met gouden lepeltjes en misschien wel veel bruine suiker erop.Hij kon haar ook volgen vanuit zijn huisje. Zo wist hij dat Lientje een goed rapport had, dat ze af en toe ging dansen. Mama zei haar ook dat hij wist dat ze mama zo gelukkig maakte door altijd braaf te zijn en door af en toe eens mee te helpen met de afwas. En hij wist ook...dat ze nu de spruitjes, die ze helemaal niet lekker vond, helemaal in haar kleine mondje stopte. Dat de sol, die ze nu al op haar viool kon spelen, net zoals de Spaanse zon, ook tot aan de sterretjes te horen was. En dat de tekeningen die ze naar de hemel stuurde, nu ook wel boven zijn wolkenbedje zou hangen.
Ook als ze op vakantie was, reisde hij met haar mee. Ze was zo blij geweest, deze zomer, want in Spanje had het geen enkele keer geregend. Daarom had ze elke avond naar papa kunnen zwaaien. Ze had hem verteld dat ze nu ook had leren zwemmen. De vriend van mama had het haar geleerd. Zo fier als een gieter was ze met mama naar het zwembad gegaan toen het al donker was. Papa was daar ook en samen met mama had ze twee rondjes gemaakt in het water. Het was net of het huisje van papa nog harder blonk dan daarvoor. Mama had haar verteld dat hij nu wel heel fier op haar zou zijn.
Maar nu was Lientje boos. Ze wou vanavond iets aan papa vertellen. Maar de wolken hadden een gordijn getrokken voor zijn huisje. En het was wel heel belangrijk. Voor haar en voor haar mama. Ze was bang dat hij misschien wel boos was om wat ze wou vertellen. Maar mama had gezegd dat papa ook gelukkig zou zijn want zoals hij voor de stoute meneren zorgde, zou er nu ook een meneer voor haar zorgen. Hij was een hele lieve man die allemaal leuke dingen met haar deed, zoals echte papa's ook doen. Mama had haar verteld dat ze papa nooit zou vergeten maar dat ze daarom ook nog andere mensen graag kon zien.
Toen het bedtijd was en ze naar boven keek, maakte haar hart een luchtsprongetje en ze liep terug naar het venster. Haar papa was er. Hij kwam piepen vanachter een donkere wolk. Mama maakte het venster open zodat Lientje het goede nieuws kon roepen: "Papa, Mama heeft een vake gevonden. Jij mag in mijn hartje wonen, ik zal eten voor twee en een extra trui aandoen, zo ben je voor altijd bij mij en vergeet ik je nooit!"

11:42 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |