19-01-06

Begripvol

Ik weet hoe je je voelt

fluisterde ze vol medeleven
en een traan rolde minzaam
over haar appelrode wangen
terwijl ze theatraal een kleenex
uit de bollende achterzak van haar
veel te krappe jeansbroek haalde

en ze vertelde een verhaal
over een pas gestorven hamster
waar ze uren plezier aan had beleefd
maar die nu met zijn poten opgesteven
zijn monotoon leven had gegeven

etc., etc.,etc.,...

Ocharme, zuchtte ik,
en bedankte haar minzaam
voor haar deelnemingsbetuiging

08:57 Gepost door marlis | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

... Hier herken ik heel veel in, Marlis.
Mensen vragen "hoe is't?", wachten vervolgens je antwoord niet eens af en gaan ter plekke hun eigen verhaal gaan staan vertellen.
Ik luister dan ook, knik wat, en heb al heel vlug geleerd om op die vraag zelfs geen ander antwoord meer te geven dan "goed, en met u?"
De echte waarheid willen maar weinig mensen horen.

Gepost door: kaatje | 19-01-06

De commentaren zijn gesloten.